دانلود: دانلود پایان نامه کارشناسی ارشد رشته کشاورزی :شناسايي قارچ‌هاي تيره Erysiphaceae

با عنوان : شناسايي قارچ‌هاي تيره Erysiphaceae

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان

دانشکده کشاورزی

گروه بیماری شناسی گیاهی

پایان نامه

جهت دریافت دانشنامه کارشناسی ارشد(M. Sc.)

رشته بیماری شناسی گیاهی

عنوان

شناسايي قارچ‌هاي تيره Erysiphaceae‌ عامل سفيدك‌هاي پودري در ورامين

استاد راهنما:

دکتر يونس رضايي دانش

استاد مشاور:

دکتر مهدي پيرنيا

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

فهرست مطالب

عنوان                                                                                                          صفحه

 چکیده………………………………………………………………………………………………………………….. 1

 فصل اول: مقدمه و کلیات

 1-1 مقدمه…………………………………………………………………………………………………………….. 4

1-2 موقعیت جغرافیایی……………………………………………………………………………………………. 6

1-2-1 موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی شهرستان ورامین………………………………………… 7

1-2-2 حاصلخیزی و استعداد اراضی منطقه ……………………………………………………………… 8

1-3 اهمیت و اهداف پژوهش………………………………………………………………………………………. 9

فصل دوم: مطالعه منابع

2-1- مطالعات انجام شده در سایر کشورها

2-2- مطالعات انجام شده در ایران………………………………………………………………………………. 11

 فصل سوم: مواد و روش­ها

3-1- جمع آوری نمونه…………………………………………………………………………………………….. 13

3-2- آماده سازی نمونه…………………………………………………………………………………………….. 13

3-3- مطالعات ماکرومرفولوژی…………………………………………………………………………………… 13

3-4- تهیه اسلاید، عکس و ترسیم……………………………………………………………………………….. 13

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

3-5- مطالعات میکرومرفولوژی………………………………………………………………………………….. 14

3-6- شناسایی……………………………………………………………………………………………………….. 14

فصل چهارم: نتایج و بحث

4-1-Blumeria graminis ………………………………………………………………………………………… 18

4-2-Erysiphe alphitoides………………………………………………………………………………………. 21

4-3-Microsphoera berberidis ……………………………………………………………………………….. 23

4-4-Erysiphe beta………………………………………………………………………………………………… 26

4-5-Erysiphe bivonae ………………………………………………………………………………………….. 29

4-6-Erysiphe convolvuli ……………………………………………………………………………………… 31

4-7-Erysiphe cruciferarum……………………………………………………………………………………. 34

4-8-Erysiphe necator……………………………………………………………………………………………. 36

4-9-Erysiphe pisi…………………………………………………………………………………………………. 39

4-10-Erysiphe platani ………………………………………………………………………………………… 42

4-11-Erysiphe polygoni………………………………………………………………………………………… 44

4-12-Erysiphe trifolii …………………………………………………………………………………………… 46

4-13-Erysiphe verbenae ………………………………………………………………………………………. 49

4-14-Golovinomyces cichoracearum……………………………………………………………………… 51

4-15-Golovinomyces depressus ……………………………………………………………………………. 53

4-16-Golovinomyces orontii………………………………………………………………………………….. 56

4-17-Golovinomyces sordidus ……………………………………………………………………………… 58

4-18-Leveillula taurica…………………………………………………………………………………………. 60

4-19-Oidium jasmini …………………………………………………………………………………………… 63

4-20-Podosphaera pannosa …………………………………………………………………………………. 65

4-21-Podosphaera tridactyla ……………………………………………………………………………….. 67

4-22-Podoophaera xanthii……………………………………………………………………………………. 70

   فهرست مطالب

عنوان                                                                                                          صفحه

 4-4- پیشنهادات…………………………………………………………………………………………………….. 73

4-5- منابع …………………………………………………………………………………………………………… 74

مقدمه:

قارچ‌هاي مولد سفيدك پودري گياهان به تيره Erysiphaceae (Ascomycota, Erysiphales) تعلق دارند و از مهم­ترين بيمارگرهاي گياهي هستند كه ضمن داشتن انتشار جهاني، طيف وسيعي از گياهان نهادانه را مورد حمله قرار مي­دهند. (Amano, 1986). این قارچ­ها پارازیت اجباری گیاهان می­باشند زیرا سیکل زندگی آنها به گونه کامل به میزبان وابسته می باشد. ميسليوم اين قارچ‌ها به صورت اپي‌فيت و يا گاهي اندوفيت روي برگ‌ها، شاخه‌ها، گلها و حتي ميوه‌ها تشكيل می­گردد و ظاهري سفيد تا خاكستري رنگ به سطح قسمت‌هاي آلوده مي‌دهد. اين قارچ‌ها براي ادامه سيكل زندگي پارازيتي خود و همچنين جلوگيري از سيستم‌هاي مقاومتي در ميزبان و بدست آوردن منابع غذايي، از سلول‌هاي ميزبان بهره گیری مي‌كنند، بدون اينكه خسارت زيادي به سلول‌هاي ميزبان وارد نمایند (Bushnell and Gay, 1978).

در آغاز شناسايي اين گروه از قارچ‌ها بر پايه خصوصيات تلئومورف از قبیل شکل زواید آسکوکارپ، تعداد آسکها در هر آسکوکارپ و تعداد آسکوسپور در هر آسک استوار بود. به تدریج خصوصیات مربوط به آنامورف از قبیل محل استقرار میسلیوم روی میزبان، مرفولوژی و ابعاد کنیدیوفور و کنیدیوم، شکل سلول پایه کنیدیوفور، منفرد یا زنجیری بودن کنیدیومها و وجود یا عدم وجود اجسام فیبروزین درون کنیدیوم اهمیت خود را در تاکسونومی سفیدکهای سطحی عیان ساخت، تا آنجا که نتایج مطالعات مولکولی بر مبنای توالی یابی DNA ریبوزومی نیز اهمیت خصوصیات آنامورف در مقایسه با تلومورف در طبقه بندی این گروه از قارچها را تایید نمود و مشخص گردید خصوصيات مربوط به آنامورف داراي ارزش بيشتري در تاكسونومي سفیدک­های سطحی هستند. براون (Braun 1987, 1995) در دو منوگراف، سفیدک­های سطحی اروپا و نمونه­های متعددی از قارچ­های متعلق به راسته Erysiphales از سراسر دنیا را مورد مطالعه قرار داد و 18 جنس و 516 گونه از این قارچ­ها را تشریح نمود که 3 جنس در جنس­های دیگر ادغام شدند و تعداد آنها به 15 جنس کاهش پیدا نمود. از 15 جنس معرفی شده در این قارچ­ها، 12 جنس اکتوپارازیت و 3 جنس دیگر شامل Leveillula، Pleochaeta، Phyllactina اندوپارازیت هستند. دامنه میزبانی Phyllactinia و Pleochaeta به گیاهان جنگلی و یا چوبی محدود می­گردد، در حالی که Leveillula گیاهان علفی را آلوده می­کند (Mori et al, 2000).

میسلیوم­های رویشی سفیدک­های سطحی به صورت فشرده روی سطح برگ، شاخه، میوه و شاخه­های جوان تولید می­شوند، گاهی تولید دیواره­های ضخیم شبیه کلامیدوسپور در گونه­ها دیده می­گردد (Zheng, 1985).

شرایط رطوبت برای جوانه زدن کنیدیوم در قارچ­های مولد سفیدک پودری موثر می باشد. این پاتوژن­ها با ایجاد یک پوشش پودری سفیدک رنگ موجب کاهش فتوسنتز و کندی رشد گیاه می­شوند. اسپورهای آنها توسط باد، آب و یا وسایل مکانیکی منتقل می­گردد و شرایط نامساعد را روی بخش­های آلوده گیاه و همچنین روی بقایای گیاهی سپری می­کنند. سفیدک­های سطحی به 2 فرم جنسی و غیر جنسی ظاهر می­شوند که فقط در جنس­های معدودی مرحله جنسی دیده نشده می باشد (Braun, 1987). گونه­های هموتالیک (یک پایه) و هتروتالیک (دوپایه) در این راسته گزارش شده می باشد. به نظر می­رسد گونه­های هتروتالیک ميزبان­هاي مخصوص به خود را دارند. به طوریکه تنها يك طيف محدودي از ميزبان­هان گياهي و حتي يك رقم خاص را به عنوان ميزبان خود انتخاب مي­كنند (Takamatsu et al., 2000). يكي از نظريات در طي دوران تكاملي اعضاي Erysiphales، گسترش دامنه ميزباني از درختان به گياهان علفي می باشد كه با مطالعات مولكولي نيز اين نظريه تأييد شده می باشد (Hirata et al., 2000; Mori et al., 2000).

كنيديوم­ها در مرحله غيرجنسي عامل پراكنش و توسعه بيماري هستند و در پايان فصل رشد اين قارچ‌ها اسپور جنسي توليد مي‌كنند كه به آن آسكوسپور مي‌گويند و درون كيسه‌اي به نام آسك قرار مي­گيرند. آسك‌ها نيز درون اندامي به نام آسكوكارپ (کاسموتسیوم) كه فاقد روزنه مي‌باشند جاي دارند.

جنس‌هاي سفيدك پودري هم‌اكنون در 5 زير خانواده قرار گرفته‌اند كه بعضي جنس‌ها اضافه و بعضي ادغام شده‌اند (Braun, et al., 2002). 4 زير خانواده Blumeriae، Ersipheae، Golovinomyceteae و Cystotheceae داراي ميسليوم‌هاي خارجي بوده و مرحله غيرجنسي آنها Oidium مي‌باشد، كنيديوم‌ها روشن و بيضي يا تخم‌مرغي شكل هستند كه به صورت زنجيري و يا منفرد تشكيل مي‌شوند. زيرخانواده ديگر Phyllactinieae نام دارد و شامل جنس­های Phyllactinia (آنامورف Ovulariopsis) و Levaillula (آنامورف Oidiopsis) و Pleocheta (آنامورف Streptopodium) مي‌باشد. كنيديوم‌ها روشن و نوك تيز، چماقي و گاهي سيلندري بوده و معمولاً به صورت منفرد تشكيل مي‌شوند(Boesewinkel, 1980; Braun, 1987).

1-2- موقعيت جغرافيايي:

1-2-1- موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی شهرستان ورامین:

شهر ورامین در 39 درجه و 51 دقیقه شرقی ، و 35 درجه و 19 دقیقه و 30 ثانیه عرض شمالی واقع می باشد وسعت شهرستان حدود 1750 کیلومترمربع می باشد. دشت ورامین اکثرا از رسوبات آبرفتی رودخانه جاجرود تشکیل شده می باشد. این رسوبات علاوه برحاصلخیزی به علت طبیعت آبرفتی وماسه ای خود مخزن مناسبی برای ذخیره آب های زیرزمینی می باشد. کوه قره قاج در شمال و یک رشته کوه که ارتفاع متوسط بلندی آنها به 1300متر ازسطح دریای آزاد می رسد به نام سیاه کوه درجنوب شرقی این منطقه قرار دارد. برابر تقسیم­بندی اقلیمی ورامین سرزمینی خشک و نیمه بیابانی می باشد. تغییرات میزان درجه حرارت، روز و شب و فصول زیاد می باشد. مقدار تبخیر سالانه (حدود 2300 میلیمتر) و به مراتب بیشتر ازمقدار بارندگی (174 میلیمتر) و نزولات آسمانی می باشد. رطوبت متوسط هوا در دماهای 29-7 ، 52% بوده می باشد. حداکثر دمای آن تا 44 و حداقل به 14 درجه سانتیگراد زیرصفر رسیده می باشد. تعداد روزهای یخبندان در سال حدود 73 روز برآورد شده می باشد. ورامین منطقه ای حاصلخیز می باشد که از اعتدال هوا و خاک مناسب برخوردار می باشد، اما از قدیم ازکمبود آب رنج می­برده می باشد. منابع آب منطقه در گذشته علاوه بر نزولات جوی که حدود 150 تا 200 میلیمتر در سال می­باشد اکثرا سفره­های زیرزمینی و رودخانه جاجرود هستند که از قدیم بوسیله حفر قنوات و جدا کردن نهرها از جاجرود مورد بهره گیری واقع می­شده می باشد.

1-2-2- حاصلخیزی واستعداد اراضی منطقه

اراضی منطقه از نظر استعداد کشاورزی به انواع ذیل طبقه بندی شده می باشد

1-اراضی درجه یک که شامل اراضی بسیار مناسب با وسعت 32750 هکتار

۲-اراضی درجه 2 شامل اراضی مناسب با وسعت 22650 هکتار

3-اراضی درجه 3 شامل اراضی نسبتا مناسب با وسعت 12600 هکتار

1-2-3- جدول نمایش اراضی قابل کشت:

نوع محصولات مساحت زیر کشت سطح زیر کشت هر محصول
غلات 30000
گیاهان علوفه ای 8500
پسته 1700
زیتون 180
صیفی جات 7540
مجمع اراضی قابل کشت 69500

1-3- اهمیت و اهداف پژوهش

اين تحقيق به مقصود شناسايي جنس‌ها و گونه‌های مولد سفیدک سطحی و ميزبان‌هاي آن‌ها در سطح منطقه ورامين و طبقه‌بندي آرايه‌ها با در نظر داشتن تغيير و تحولات اخير در طبقه‌بندي اعضاي Erysiphaceae انجام شده می باشد. این قارچ‌هاي به علت پوشش قارچي روي برگ و جلوگيري از اقدام فتوسنتز باعث كندي رشد بوته‌ها و كاهش كيفيت محصول مي‌گردند.

2-1- مطالعات انجام شده در سایر کشورها

تاريخچة مطالعة قارچ­هاي راستة Erysiphales به سال 1815 برمي‌گردد كه فردي به نام دكاندول همة عوامل مولد سفيدك پودري را در يك جنس به نام Erysiphe قرار داد (Decandolle, 1815). در بين محققان قديمي اين عقيده وجود داشت كه خصوصيات محدودي در تاكسونومي Erysiphaceae مي‌تواند مورد بهره گیری قرار گيرد. هيراتا (Hirata, 1942) بررسي­هايي روي لوله تندشي كنيديوم­ها انجام داد. بلومر(Blumer, 1967) 5 تيپ براي كنيديوفور تشخيص داد كه عبارت بود از: 1- Oidium 2- Ovulariopsis 3- Oidiopsis كه خود Oidium شامل Euoidium و Pseudoidium مي‌باشد.

گلووين (Golovin, 1956) مطالعه وسيعي روي جنس هاي Leveillula انجام داد و گونه L. taurica را به شش گروه بر حسب شكل و اندازه‌ي كنيديوم­ها تقسيم كرد كه هر كدام از اين گونه­ها معمولا به نام تيره ميزبان نامگذاری شده بود. تاكسونومي جنس Leveillula به علت شباهت مرفولوژيكي در بين گونه­ها بسيار پيچيده می باشد (Braun, 1987). شین در سال 2000 قارچ های تیره Erysiphaceae را در کره مطالعه و مجموعهای از 104 گونه متعلق به 13 جنس را گزارش نمود.(shin, 2000 )

هما (Homma, 1937) قارچ­های Erysiphaceae در ژاپن را مورد مطالعه قرار داد و نه گونه جنس Phyllactinia را معرفی نمود.

واکاوی توالی نوکلئوتیدی S rDNA 5.8 توسط سینز و تیلور (Saens and Taylor, 1999) و موری و همکاران (Mory et al., 2000) نشان داد که این توالی بسیار حفاظت شده می باشد، اما ناحیه ITS rDNA دارای تنوع قابل ملاحظه­ای جهت تفکیک جنس­ها وگونه­ها می­باشد.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

خداپرست و همکاران (Khodaparst et al., 2001) فیلوژنی جنس Leveillula را از طریق توالی­یابی نواحی 5.8S rDNA, ITS2, ITS1 مورد مطالعه قرار دادند. طی این مطالعه 13 گونه جنس Levaillula در شش کلاد جداگانه قرار گرفتند.

اولين كليد شناسايي بر اساس 12 خصوصيت مرفولوژيكي كنيديوم، كنيديوفور، آپرسوريوم، هوستوريوم و اجسام فيبروزين و نيز ميسليوم توسط بوسوينكل (Boesewinkel, 1977) ارایه گردید. طبق نظر ژنگ (Zheng, 1985) 6 تا 7 جنس در اين راسته به گونه جهاني انتشار دارند. براون (Braun, 1987) تعداد جنس­هاي تيره Erysiphacea را به 16 جنس تقليل داد و 2 جنس Uncinuliella و Setoerysiphe را به ترتيب مترادف جنس­هاي Uncinula و Erysiphe قرار داد. گزارش‌هاي مهمي توسط كوك و همكاران (Cook et al., 1997) مطرح شده زيرا آنها سطح كنيديوم‌ها را توسط ميكروسكوپ الكتروني (SEM) مورد بررسي قرار دادند و جنس Oidium را در ميان 8 زير جنس تفكيك كردند ولي نتوانستند تفاوت برجسته­اي در آنامورف Sphaerotheca و Podosphaera پيدا كنند و تفاوت اين دو جنس را فقط در ميزبان­های آنها مي‌ديدند. تاکاماتسو و همکاران (Takamatsu et al., 1999) با توالي­یابی نوكلئوتيدي ناحیه ITS نشان دادند كه درصد تفاوت نوكلئوتيدي در اين ناحيه بين دو جنس، در حد تفاوت بين دو جنس مجزاي از هم نيست، در نتيجه به پيشنهاد اين محققين اين دو جنس در هم ادغام شده و يك جنس واحد به نام Podosphaera معرفي گردید. آنها اعتقاد داشتند كه جنس‌هاي Erysiphe، Microsphaera و Uncinula بر اساس مطالعه فيلوژني مولكولي و مطالعات ميكروسكوپ الكتروني (SEM) سطح كنيديوم­ها، در يك جنس منفرد قرار مي‌گيرند. طبق نظر براون و تاكاماتسو (Braun and Takamatsu, 2000) جنس‌هاي Microsphaera و Erysiphe از لحاظ ژنتیکی شباهت بسیار زیادی با هم دارند و در یک گروه قرار می­گیرند.

تعداد صفحه :89

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com